Kiedy został wybrany papieżem miał 78 lat. Dobry Papież, Papież uśmiechu...
„Czymże jestem, jeśli nie mrówką, ziarnkiem piasku? Dlaczego więc tak się wywyższam we własnych oczach? Pycha, zarozumiałość, miłość własna! Po co jestem na tym świecie? By służyć Bogu! On jest absolutnym Panem, ponieważ mnie stworzył i utrzymuje moje istnienie, a ja jestem Jego sługą. Moje życie musi być całkowicie Jemu poświęcone przez wypełnianie zawsze i we wszystkim Jego woli”. Dziennik duszy
11 października wspominamy bł. Jana XXIII, papieża. Niech Jego postać będzie inspiracją do październikowego zamyślenia.
PRZEPISY DLA MŁODZIEŻY, KTÓRA PRAGNIE CZYNIĆ POSTĘPY W POBOŻNOŚCI I NAUCE
Fragment Dziennika duszy
„Duchowni, powołani do służby Pana, powinni tak swe życie i całe postępowanie ukształtować, aby strojem, ruchami, chodem, mową i wszystkimi innymi cechami nie co innego okazywali, jak tylko postawę pełną powagi, opanowania i pobożności. Niech unikają nawet lekkich błędów, które u nich mogą stać się bardzo wielkimi, aby ich czyny zyskały sobie powszechny szacunek” (Sobór Trydencki, Sesja XXII, Dekret o reformie, kanon 1).
„Dobrze jest mężowi, gdy nosi jarzmo od młodości swojej” [Lm 3, 27].
Codziennie
1. Natychmiast po rannym wstaniu odprawić co najmniej kwadrans modlitwy w myślach.
2. Wysłuchać albo - lepiej - służyć do mszy św.
3. Odprawić kwadrans czytania duchowego.
4. Wieczorem, przed pójściem spać, uczynić ogólny rachunek sumienia wraz z aktem żalu i przygotować punkty do medytacji na dzień następny.
5. Przed obiadem albo przed kolacją lub przynajmniej przed wieczornym rachunkiem sumienia uczynić drugi rachunek, szczegółowy, którego celem jest pozbycie się jakiejś wady czy błędu, a nabycie jakiejś cnoty.
6. Pilnie uczęszczać na zebrania Kongregacji w dnie świąteczne, a na wykłady i kółka w dnie powszednie oraz przeznaczyć zawsze odpowiednią ilość czasu na naukę w domu.
7. Przynajmniej raz na dzień nawiedzić Najśw. Sakrament i jakiś kościół czy kaplicę poświęconą Matce Bożej.
8. Między godziną 18 a 21 odmówić pięć Ojcze nasz i Zdrowaś dla uczczenia ran Pana Jezusa i spełnić trzy akty umartwienia na cześć Najśw. Dziewicy.
9. Odmawiać inne modlitwy ustnie i odbywać inne praktyki pobożne na cześć Matki Najśw., św. Józefa, świętych patronów i w intencji dusz czyśćcowych. Praktyki te muszą być jednak zatwierdzone przez kierownika duchownego, jak również książki do rozmyślania i lektury duchowej.
10. Przeczytać uważnie i z zastanowieniem cały rozdział, lub przynajmniej jedną część, z pobożnej książki Tomasza a Kempis, po łacinie.
11. Dla ścisłego przestrzegania wyżej wymienionych punktów zrobić sobie podział godzin, wyznaczając czas na modlitwę, naukę, inne praktyki pobożne, rekreację i spoczynek, porozumiawszy się uprzednio z kierownikiem.
12. Przyzwyczaić się do częstego wznoszenia myśli ku Bogu, przy pomocy krótkich, lecz gorących aktów strzelistych.
1. Natychmiast po rannym wstaniu odprawić co najmniej kwadrans modlitwy w myślach.
2. Wysłuchać albo - lepiej - służyć do mszy św.
3. Odprawić kwadrans czytania duchowego.
4. Wieczorem, przed pójściem spać, uczynić ogólny rachunek sumienia wraz z aktem żalu i przygotować punkty do medytacji na dzień następny.
5. Przed obiadem albo przed kolacją lub przynajmniej przed wieczornym rachunkiem sumienia uczynić drugi rachunek, szczegółowy, którego celem jest pozbycie się jakiejś wady czy błędu, a nabycie jakiejś cnoty.
6. Pilnie uczęszczać na zebrania Kongregacji w dnie świąteczne, a na wykłady i kółka w dnie powszednie oraz przeznaczyć zawsze odpowiednią ilość czasu na naukę w domu.
7. Przynajmniej raz na dzień nawiedzić Najśw. Sakrament i jakiś kościół czy kaplicę poświęconą Matce Bożej.
8. Między godziną 18 a 21 odmówić pięć Ojcze nasz i Zdrowaś dla uczczenia ran Pana Jezusa i spełnić trzy akty umartwienia na cześć Najśw. Dziewicy.
9. Odmawiać inne modlitwy ustnie i odbywać inne praktyki pobożne na cześć Matki Najśw., św. Józefa, świętych patronów i w intencji dusz czyśćcowych. Praktyki te muszą być jednak zatwierdzone przez kierownika duchownego, jak również książki do rozmyślania i lektury duchowej.
10. Przeczytać uważnie i z zastanowieniem cały rozdział, lub przynajmniej jedną część, z pobożnej książki Tomasza a Kempis, po łacinie.
11. Dla ścisłego przestrzegania wyżej wymienionych punktów zrobić sobie podział godzin, wyznaczając czas na modlitwę, naukę, inne praktyki pobożne, rekreację i spoczynek, porozumiawszy się uprzednio z kierownikiem.
12. Przyzwyczaić się do częstego wznoszenia myśli ku Bogu, przy pomocy krótkich, lecz gorących aktów strzelistych.
Co tydzień
1. Przystąpić do spowiedzi i Komunii św.
2. Zachować post w piątek i sobotę.
3. W pewnym określonym dniu zadać sobie jakąś pokutę, za poradą ojca duchownego.
4. W tym samym dniu do zwykłych modlitw dodać jeszcze kwadrans modlitwy lub czytania duchowego, o ile możności w jakimś kościele. Można to zastąpić wygłoszeniem nauki ascetycznej lub jej wysłuchaniem albo jakąś inną praktyką pobożną, wskazaną przez kierownika.
5. Siedząc lub przechadzając się z jednym czy kilkoma kolegami, prowadzić rozmowy pożyteczne i duchowe. Tematu do nich może dostarczyć ranna medytacja, czytanie duchowe lub jeden z tych przepisów. Wzajemne dzielenie się dobrymi myślami, jakie one wzbudziły lub jakie Bóg podczas tej rozmowy podsunie, wytworzy bezpośrednią, szczerą atmosferę.
6. Co sobota opowiedzieć samemu lub posłuchać opowiadania jakiegoś przykładu o Matce Najśw. albo o cudzie przez nią zdziałanym, dodając własne w związku z tym uwagi, budujące czy pobożne.
7. Jeżeli się przekroczy jakiś punkt tych przepisów, należy się szczerze do tego przyznać kierownikowi, wyznać własną winę i poprosić o pokutę.
Co miesiąc
1. Wybrać sobie dzień na skupienie wewnętrzne i dokładniej zbadać siebie pod względem poprawy błędów, postępu w cnocie i przestrzegania tych wskazań.
2. Wybrać spośród kolegów najbardziej przykładnego i gorliwego i poprosić go, by dobrze obserwował nasze postępowanie, a potem szczerze i z miłością powiedział nam, jakie w nim dostrzega błędy. Tę rozmowę najlepiej przeprowadzić w dniu miesięcznego skupienia lub w najbliższym terminie.
3. To uczyniwszy, udać się do ojca duchownego i z nim omówić powyższe sprawy oraz inne, które się akuratnie nasuną, wysłuchać jego wskazań i dokładnie się do nich zastosować.
4. Być zadowolonym z tego, że kierownik jest powiadomiony o naszych błędach.
5. Na każdy miesiąc obrać sobie patrona dodatkowego.
Co roku
1. W okresie karnawału lub w innym czasie odprawić tu, w seminarium czy gdzie indziej, rekolekcje, choćby to nie było konieczne ze względu na święcenia; a gdyby zaszła istotna przeszkoda, pomówić o tym z kierownikiem.
2. W związku z rekolekcjami albo też w innym dogodniejszym czasie odprawić spowiedź z całego życia lub z jednego roku.
3. Przed wyjazdem na wakacje udać się do kierownika po wskazówki, jak się w tym czasie zachować.
4. Przed wakacjami, by je dobrze spędzić, dać kolegom i otrzymać od nich jakąś pamiątkę.
1. Przystąpić do spowiedzi i Komunii św.
2. Zachować post w piątek i sobotę.
3. W pewnym określonym dniu zadać sobie jakąś pokutę, za poradą ojca duchownego.
4. W tym samym dniu do zwykłych modlitw dodać jeszcze kwadrans modlitwy lub czytania duchowego, o ile możności w jakimś kościele. Można to zastąpić wygłoszeniem nauki ascetycznej lub jej wysłuchaniem albo jakąś inną praktyką pobożną, wskazaną przez kierownika.
5. Siedząc lub przechadzając się z jednym czy kilkoma kolegami, prowadzić rozmowy pożyteczne i duchowe. Tematu do nich może dostarczyć ranna medytacja, czytanie duchowe lub jeden z tych przepisów. Wzajemne dzielenie się dobrymi myślami, jakie one wzbudziły lub jakie Bóg podczas tej rozmowy podsunie, wytworzy bezpośrednią, szczerą atmosferę.
6. Co sobota opowiedzieć samemu lub posłuchać opowiadania jakiegoś przykładu o Matce Najśw. albo o cudzie przez nią zdziałanym, dodając własne w związku z tym uwagi, budujące czy pobożne.
7. Jeżeli się przekroczy jakiś punkt tych przepisów, należy się szczerze do tego przyznać kierownikowi, wyznać własną winę i poprosić o pokutę.
Co miesiąc
1. Wybrać sobie dzień na skupienie wewnętrzne i dokładniej zbadać siebie pod względem poprawy błędów, postępu w cnocie i przestrzegania tych wskazań.
2. Wybrać spośród kolegów najbardziej przykładnego i gorliwego i poprosić go, by dobrze obserwował nasze postępowanie, a potem szczerze i z miłością powiedział nam, jakie w nim dostrzega błędy. Tę rozmowę najlepiej przeprowadzić w dniu miesięcznego skupienia lub w najbliższym terminie.
3. To uczyniwszy, udać się do ojca duchownego i z nim omówić powyższe sprawy oraz inne, które się akuratnie nasuną, wysłuchać jego wskazań i dokładnie się do nich zastosować.
4. Być zadowolonym z tego, że kierownik jest powiadomiony o naszych błędach.
5. Na każdy miesiąc obrać sobie patrona dodatkowego.
Co roku
1. W okresie karnawału lub w innym czasie odprawić tu, w seminarium czy gdzie indziej, rekolekcje, choćby to nie było konieczne ze względu na święcenia; a gdyby zaszła istotna przeszkoda, pomówić o tym z kierownikiem.
2. W związku z rekolekcjami albo też w innym dogodniejszym czasie odprawić spowiedź z całego życia lub z jednego roku.
3. Przed wyjazdem na wakacje udać się do kierownika po wskazówki, jak się w tym czasie zachować.
4. Przed wakacjami, by je dobrze spędzić, dać kolegom i otrzymać od nich jakąś pamiątkę.
(...)
Modlitwa, którą ułożył bł. Jan XXIII.
Odkupicielu nasz i Pośredniku, Jezu Chryste, zechciej powołać wielu młodych ludzi na drogę kapłańskiego życia.
Wzmocnij ich wolę, aby umieli pokonywać zasadzki zła, pokusy egoizmu, ociężałości, lenistwa. Napełnij ich tą mocą, która stworzyła apostołów, męczenników i wyznawców.
Spraw, by mogli zdziałać wiele dobra dla Ciebie, Kościoła i swoich braci w człowieczeństwie.
Amen.
0 komentarze:
Prześlij komentarz